Jan Blokker.html

 
ca de en es fr it nl no pl pt ru ro fi sv tr vo


 

Jan Andries Blokker (Amsterdam, 27 mei 1927) is een Nederlandse journalist, columnist, schrijver, publicist en amateur-historicus.

Hij werd geboren in de Amsterdamse Admiralenbuurt en groeide op in een vrijzinnig-liberaal gezin. Zijn vader was kantoorbediende. Vanaf zijn zevende jaar zag Blokker met zijn vader wekelijks het Polygoon-journaal in de Cineac. Blokker doorliep de H.B.S. aan de Keizersgracht, en begon in 1944 aan het staatsexamen gymnasium-alfa. Vervolgens studeerde hij Nederlandse taal- en letterkunde en geschiedenis maar hij voltooide geen van beide studies.

In 1950 debuteerde Blokker met de novelle Séjour waarvoor hij de Reina Prinsen Geerligsprijs ontving. Er volgden twee romans: Bij dag en ontij (1952), en Parijs, dode stad (1954). In 1952 werd Blokker leerling-verslaggever bij Het Parool, waar Simon Carmiggelt hem vroeg filmrecensies te schrijven. In 1954 werd hij filmredacteur bij het Algemeen Handelsblad. Op de kunstredactie van die krant maakte hij kennis met Henk Hofland en Harry Mulisch. Hij werkte mee aan het satirische VARA televisieprogramma Zo is het toevallig ook nog eens een keer (1963 - 1964).

Hij werkte daarna bij de VPRO, waar hij eindredacteur was bij de televisie, een onovertroffen spreker van eigen commentaarteksten, en o.m. initiator van het geopolitieke programma Diogenes

Gedurende zijn televisieperiode bij de VPRO werd Blokker columnist bij de Volkskrant. Hij was in de jaren zestig en zeventig gezichtsbepalend voor het linkse intellectuele volksdeel, en blonk uit in satirische stukjes over de linkse mode; gebundeld in onder andere Ben ik eigenlijk wel links genoeg? (1974). Tenslotte werd hij adjunct-hoofdredacteur bij de Volkskrant. In 2006 kwam het tot een breuk en ging hij publiceren in NRC Handelsblad. Ondanks zijn gevorderde leeftijd is Blokker nog steeds actief als journalist.

Van 1983 tot 1993 was Blokker voorzitter van het Productiefonds voor de Nederlandse Film.

Blokker schreef verder filmscenario's, onder andere voor Bert Haanstra's klassieker Fanfare (1958) en voor Makkers staakt uw wild geraas van Fons Rademakers. Minder bekend is hij als schrijver van kinderboeken, waarvan het merendeel onder de pseudoniemen Okko Schuit en Ardo Flakkeberg verscheen.

Blokker is Ridder in de Orde van Oranje-Nassau en ontving begin 2003 de Gouden Ganzenveer.

In 2005 schreef hij samen met zijn zoons Jan Blokker jr. en Bas Blokker het geschiedkundige werk Het vooroudergevoel - De vaderlandse geschiedenis, met schoolplaten van Johan Herman Isings. Het trio publiceerde in 2006 Er was eens een God - Bijbelse geschiedenis, waarin ze veel verhalen uit de Bijbel hervertellen en in een historische context plaatsen.

bewerk Prijzen

  • 1950 - Reina Prinsen Geerligsprijs voor Séjour
  • 1961 - Kinderboek van het jaar voor Op zoek naar een oom
  • 1993 - Gouden Kalf (Cultuurprijs)
  • 1995 - Gouden Kalf (Vakprijs: scenario)
  • 2003 - Gouden Ganzenveer voor zijn uitzonderlijke bijdrage aan de Nederlandse geschreven cultuur
  • 2004 - Eredoctoraat RijksUniversiteit Groningen, "In het bijzonder voor zijn columns gedurende tientallen jaren in de Volkskrant, met een accent op zijn onafhankelijke, kritische bijdragen over de relatie tussen de sociale wetenschappen en het publiek."
  • 2006 - De Machiavelliprijs (prijs voor publieke communicatie), voor zijn hele oeuvre als dagbladcolumnist, omdat Blokker er generaties lang in is geslaagd de Nederlandse samenleving een spiegel voor te houden.

bewerk Bibliografie

bewerk Externe links

:Afbeelding:Nl-Jan Blokker-article.ogg
  Door op de afspeelknop te klikken kunt u dit artikel beluisteren. Na het opnemen kan het artikel gewijzigd zijn, waardoor de tekst van de opname wellicht verouderd is. Zie verder info over deze opname of download de opname direct (meer info over gesproken Wikipedia)
All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog.