Democratische Partij (Verenigde Staten).html

Democratische Partij




Partijvoorzitter	Howard Dean
Fractieleider Senaat	Harry Reid
Fractieleider Huis	Steny Hoyer

Oprichting	1792
Hoofdkantoor	430 South Capitol Street SE Washington, D.C. 20003

Ideologie	Liberalisme, Progressivisme, Centrisme
Richting	Centrumrechts tot links
Internationaal	-
Kleur	Blauw

Website	www.democrats.org

De Democratische Partij (Engels: Democratic Party), is één van de twee belangrijkste politieke partijen in de Verenigde Staten. De partij werd in 1792 opgericht. In de 20e eeuw bracht de partij presidenten zoals Woodrow Wilson, Jimmy Carter, Franklin D. Roosevelt, John F. Kennedy en Bill Clinton voort. Op 4 november 2008 werd de kandidaat van de Democratische Partij, senator Barack Obama tot president gekozen.

bewerk Geschiedenis

In 1792 werd door Thomas Jefferson de Democratische Republikeinse partij opgericht, omdat er in het Amerikaans Congres een tweesplitsing was ontstaan van voor- en tegenstanders van opname van de Bill of Rights in de Amerikaanse grondwet. Thomas Jefferson en zijn nieuwe partij wilden de grondwet niet ratificeren zonder de rechten van de burger te omschrijven. Uiteindelijk is de Bill of Rights als toevoeging aan de grondwet aangenomen.

De partij regeerde tot 1820 en in de periode daarna scheidde de Whig Partij zich af en werd de partij hernoemd tot de Democratische Partij. Tussen 1833 en 1856, bestond de oppositie hoofdzakelijk uit de Whig Partij. Vanaf 1856 komt de belangrijkste oppositie van de Republikeinse Partij.

De machtsbasis van de Democraten lag in het zuiden, en na de Burgeroorlog was zij decennialang tot de oppositie veroordeeld. Vanaf 1850 verplaatste de Democratische Partij zich van centrum-rechts naar de centrum-links. De Republikeinen verhuisden in die periode van centrum-links naar centrum-rechts. Er wordt daarom ook wel gezegd dat beide partijen van kant zijn gewisseld tijdens hun bestaan. De oorzaak is dat Amerikaanse partijen en de Democratische Partij in het bijzonder vele malen factioneler zijn dan de meeste partijen in de rest van de wereld en bevat vele zogenaamde caucussen, die van uiterst links tot rechts lopen in het politieke spectrum.

In 1913 kwamen de Democraten weer aan de macht met de verkiezing van Woodrow Wilson en tijdens het bewind van Franklin D. Roosevelt hebben ze lange tijd geregeerd en verplaatste de machtbasis zich naar de kustgebieden en de steden. Na de Tweede Wereldoorlog waren de Republikeinen onder Dwight D. Eisenhower aan de macht, maar Eisenhower werd opgevolgd door John F. Kennedy.

Deze periode werd gekenmerkt door een opkomende burgerrechtenbeweging en het einde van de segregatie. Met name het door Yarborough ontwikkelde sociale beleid onder Kennedy en Lyndon Baines Johnson, heeft bijgedragen aan een meer socialere en openere samenleving. Aan het eind van de 20e eeuw heeft de partij nog twee presidenten mogen leveren.

bewerk Facties

Gezien de omvang van de partij en het feit dat de VS een de facto tweepartijenstelsel kent is het niet verwonderlijk dat de Democratische Partij geen ideologische eenheid vormt. De partij is verdeeld in diverse facties, variërend van sociaal-libraal tot conservatief. De laatste decennia wordt de partij gedomineerd door centrum- en sociaal-liberaalgerichte politici. In de VS wordt de Democratische Partij veelal aangeduid als "Liberal" (liberaal). In tegenstelling tot Europa staat "Liberal" volgens de Amerikaanse interpretatie voor centrum-links. De Democratische Partij kent echter ook facties die politiek meer in het midden of rechts van het midden staan. De belangrijkste van hen zijn Democrats for Life ("Democraten voor het leven") en de Conservative Democrats (Conservatieve Democraten).

De Democratische Partij kent de volgende facties:

Progressive Democrats (Progressieve Democraten): De dominerende factie binnen de Democratische Partij. De Progressive Democrats zijn niet direct huiverig voor het ingrijpen van de staat op het economisch leven. Daarnaast zijn ze voorstander van abortus, rechten voor homoseksuelen (geregistreerd partnerschap) en het tegengaan van het racisme in de VS. De Progressive Democrats worden gesteund door de vakbonden. De bekendste Progressive Democrat is John Edwards, die in 2004 en in 2008 kandidaat was voor het presidentschap.

Liberal Democrats (Liberale Democraten): Zij staan iets rechts van de Progressive Democrats. Zij zijn tegenstander van een oorlogzuchtige buitenlandse politiek en vrije handel. Barack Obama die in 2008 de presidentsverkiezingen won behoort tot de Liberal Democrats

Religious Left (Religieus Links): Christenen met uitgesproken linkse denkbeelden. Zij vormen een kleine factie binnen de Democratische Partij. Zij zijn voorstander van een sociaal beleid en volgt op ethisch gebied de progressive en liberal Democrats. Dat betekent dat zij niet afwijzend staan van abortus of gelijke rechten voor homoseksuelen. De meeste aanhangers zijn praktiserende leden van de grote Christelijke kerken (Episcopale Kerk, Methodisten en Rooms-Katholieke Kerk), maar tegenwoordig voelen ook Evangelicalen zich aangetrokken tot de Democratische Partij, met name tot het sociale aspect. Bekende voorlieden van Religious Left zijn ds. Jesse Jackson (presidentskandidaat in 1984 en in 1988) en ds. Al Sharpton.

Moderate Democrats (Gematigde Democraten): Van 1993 tot 2005 domineerden de Moderate Democrats de Democratische Partij. Zij worden New Democrats (Nieuwe Democraten) genoemd. De moderate democrats zijn over het algemeen voorstander van een sterk leger, vóór de Amerikaanse aanwezigheid in Irak en vóór meer sociale voorzieningen en een goed ondernemingsklimaat. Bill Clinton (president van de VS tussen 1993 en 2001) en zijn vrouw Hillary Clinton zijn de bekendste New Democrats.

Democrats for Life (Democraten voor het leven): Zij zijn tegen abortus, de doodstraf, euthanasie en andere vormen van levensbeëindiging. De meeste facties binnen de Democratische Partij zij voor abortus en voorstander van de doodstraf (al dan niet beperkt tot veroordeelden van halsmisdaden). Veel Democrats for Life zijn praktiserende Rooms-Katholieken.

Conservative Democrats (Conservatieve Democraten): Democraten die het meest verwant zijn aan de Republikeinse Partij. De Conservative Democrats vormen een kleine factie binnen de Democratische Partij en hebben vooral aanhang in de zuidelijke staten. Zij beschouwen zich als de oorspronkelijke Democraten (tegenstanders van de eerste Republikeinse president Abraham Lincoln). Traditioneel gezien zijn de "zuidelijke" Democraten altijd voorstander geweest van segregatie, maar dat zijn ze thans niet meer. Daarnaast zijn ze fiscaal en sociaal conservatief en tegen abortus, het homohuwelijk en stamcelonderzoek en voorstander van de doodstraf en het protectionisme. Een aantal Conservative Democrats is verwant aan de Democrats for Life. De invloed van de Conservative Democrats binnen de Democratische Partij neemt toe. Alle leidende Conservative Democrats in het Amerikaans Congres zijn afkomstig uit de zuidelijke staten.

Libertarian Democrats (Libertaire Democraten): Tegenstanders van staatsinvloed en militair interventionisme en voorstanders van het recht op het dragen van een vuurwapen en een strikte scheiding van kerk en staat. Hun tegenhangers binnen de Republikeinse Partij zijn veel invloedrijker.

bewerk Democratische presidenten

Andrew Johnson was een Democraat maar werd als running mate van de Republikeinse presidentskandidaat Abraham Lincoln in 1864 vicepresident onder de noemer van de Union Party.
Barack Obama zal in januari 2009 het Witte Huis binnentreden. Hij zal de eerste zwarte Amerikaanse president zijn.

bewerk Verwijzingen

bewerk Externe link

Democratic National Committee (Engels)