Barium.html



Barium is een scheikundig element met symbool Ba en atoomnummer 56. Het is een zilverwit aardalkalimetaal.

Barium

bewerk Ontdekking

Omstreeks 1500 werden bariumsulfaat bevattende stenen magische krachten toegekend, omdat ze een lichte gloed afgaven na te zijn verhit in aanwezigheid van houtskool. Zelfs na enkele jaren bleven de stenen in het donker nog nagloeien. Tegenwoordig is dat proces bekend als fluorescentie.

Barium is voor het eerst geïdentificeerd in 1774 door Carl Wilhelm Scheele en in 1808 voor het eerst geïsoleerd door Humphry Davy door gesmolten bariumoxide te elektrolyseren.

De naam barium is afgeleid van het Griekse barys dat zwaar betekent.

bewerk Toepassingen

De belangrijkste toepassingen van barium zijn bougies, als gasvanger in vacuümbuizen en fluorescentielampen. Daarnaast wordt barium op kleinere schaal gebruikt als hieronder opgesomd:

• De verf- en glasindustrie gebruiken bariumsulfaat als wit pigment.
• Bariumcarbonaat is een goed bruikbaar vergif tegen ratten.
• Sommige bariumzouten worden gebruikt in de medische wetenschap als contrastmiddel bij het doorlichten van het spijsverteringskanaal.
• Bariumsulfaat wordt gebruikt bij de productie van rubber en harsen als vulstof.
• In condensatoren wordt bariumtitanaat gebruikt als diëlektrisch materiaal.
• In de aardolie-industrie worden bariummengsels gebruikt om de grond voor te bewerken.

Verder worden bariumnitraat en bariumchloraat gebruikt in vuurwerk om gekleurde lichteffecten te genereren.

bewerk Opmerkelijke eigenschappen

Chemisch gezien is barium vrijwel identiek aan calcium. Het oxideert erg makkelijk bij blootstelling aan de lucht en reageert heftig met water en alcohol.

bewerk Verschijning

Doordat barium zo makkelijk reageert met andere elementen komt het vrijwel niet ongebonden in de natuur voor. De belangrijkste bariumbron is het mineraal bariet, dat gekristalliseerd bariumsulfaat is. Op commerciële basis wordt barium geproduceerd door elektrolyse van gesmolten bariumchloride.

bewerk Isotopen

In de natuur komen er zeven stabiele bariumisotopen voor, waarvan ¹³⁸Ba het meest voorkomt. Daarnaast zijn er ongeveer 20 instabiele isotopen bekend. De meeste daarvan zijn echter uiterst radioactief en hebben halfwaardetijden van enkele milliseconden tot enkele minuten. Alleen ¹³³Ba vormt daar met ruim 10 jaar een uitzondering op.

bewerk Toxicologie en veiligheid

Alle in water en zuur oplosbare barium verbindingen zijn zeer giftig omdat zij kunnen leiden tot het opzwellen van de hersenen en lever en schade aanrichten in de nieren en hart. Grote hoeveelheden kunnen verlamming en zelfs dood tot gevolg hebben. Zuiver barium moet onder olie worden bewaard om te voorkomen dat het aan de lucht ontbrandt. Het verwerken van bariumerts kan aanleiding geven tot de stoflongachtige aandoening baritose.

bewerk Externe links

•  International Chemical Safety Card van Barium
• PeriodiekSysteem.com over: Barium
• Lenntech over: Barium
• (en) EnvironmentalChemistry.com over: Barium
• (en) WebElements.com over: Barium

Meer afbeeldingen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden in de categorie Barium van Wikimedia Commons.